Wgląd w Pro Management ·

Najkosztowniejsza rezygnacja to ta, o której nikt nie mówi.

Jak menedżerowie mogą zauważyć, że pracownicy się wycofują, i co mogą wtedy zrobić.

Autor: Pro Management

Są pracownicy, którzy składają wypowiedzenie i odchodzą z firmy. Są też tacy, którzy zostają, choć w myślach pożegnali się z nią już dawno.

To drugie menedżerom często znacznie trudniej zauważyć.

Pracownik nadal jest punktualny, wykonuje swoje obowiązki i nie zwraca na siebie szczególnej uwagi. Niby wszystko jest w porządku. Dopiero gdy się przyjrzymy, widać, że coś się zmieniło.

Kiedyś podsuwał pomysły, proponował usprawnienia albo zadawał krytyczne pytania. Dziś robi to, co trzeba. Nic więcej i nic mniej.

W rozmowach z menedżerami regularnie widzę, że takie zmiany długo pozostają niezauważone. Niekoniecznie dlatego, że przełożonym jest wszystko jedno. Codziennych obowiązków jest dużo, wyniki się zgadzają, a inne sprawy wydają się ważniejsze.

Właśnie dlatego warto przyjrzeć się temu bliżej.

Ludzie rzadko tracą zaangażowanie z dnia na dzień

Często trudno wskazać jedno wielkie wydarzenie, które sprawiło, że ktoś zaczął się wycofywać.

To suma wielu drobiazgów.

Decyzja, której nikt nie wyjaśnił. Osiągnięcie, na które nikt nie zwrócił uwagi. Rozmowa o rozwoju, którą ciągle przekładano. Albo poczucie, że własne zdanie i tak niczego nie zmieni.

Oczywiście nie każde niezadowolenie wynika z działań przełożonego. Ludzie mają różne oczekiwania, osobiste wyzwania i plany dotyczące rozwoju zawodowego.

Mimo to każdy menedżer powinien regularnie zastanawiać się, czy naprawdę wie, jak czują się jego pracownicy.

I nie mam na myśli zdawkowego pytania w przelocie, czy wszystko jest w porządku.

Kiedy ostatnio naprawdę się Pan lub Pani wsłuchał(a)?

W wielu firmach regularnie odbywają się rozmowy z pracownikami. To dobra i potrzebna praktyka.

Sam termin w kalendarzu nie wystarcza jednak do przeprowadzenia dobrej rozmowy.

Czasami przez godzinę rozmawia się o celach, wskaźnikach i zadaniach, a menedżer nadal nie wie, co naprawdę zaprząta głowę pracownika.

Tymczasem nawet proste pytania mogą wiele zmienić.

Co daje dziś najwięcej satysfakcji? Co przeszkadza w codziennej pracy? Czy jest coś, co powinniśmy zmienić? A czego oczekuje Pan lub Pani ode mnie jako przełożonego?

Prawdziwym wyzwaniem jest później wysłuchanie odpowiedzi, nawet jeśli okazuje się niewygodna.

Kto pyta pracowników o zdanie, musi liczyć się z tym, że usłyszy również krytykę.

To część rozmowy.

Docenianie to coś więcej niż uprzejme podziękowanie

W codziennej współpracy często nie doceniamy znaczenia uznania.

Nie chodzi o to, żeby menedżerowie bez przerwy chwalili pracowników.

Warto jednak zauważać dobrą pracę. Kto bierze odpowiedzialność, angażuje się lub znajduje dobre rozwiązanie w trudnej sytuacji, chce przynajmniej czuć, że ktoś to dostrzegł.

Równie ważne są jasne oczekiwania.

Ludzie mogą skutecznie pracować tylko wtedy, gdy wiedzą, czego się od nich oczekuje, jakie decyzje mogą podejmować samodzielnie i według czego ocenia się ich wyniki.

Bez takich wskazówek szybko narasta frustracja.

Kierowanie zespołem to więcej niż rozmowa roczna

Dobre zarządzanie ludźmi widać przede wszystkim na co dzień.

W tym, jak wyjaśnia się decyzje. Jak podchodzi się do błędów. Czy dotrzymuje się obietnic i jak menedżerowie reagują, kiedy pojawiają się trudności.

Nie potrzeba do tego wciąż nowych modeli zarządzania.

Potrzeba uwagi, słowności i gotowości do rozmowy z ludźmi.

Brzmi oczywiście. W praktyce często wcale takie nie jest.

Kto prowadzi zespół, odpowiada za wyniki. Odpowiada też za to, jak zorganizowana jest współpraca i jak wygląda ona w praktyce.

Jedno wiąże się z drugim.

Co to oznacza dla firm?

Firmy inwestują dużo pieniędzy w pozyskiwanie nowych pracowników. Ogłoszenia, agencje rekrutacyjne, rekrutacja i wdrożenie kosztują czas i zasoby.

Tym bardziej zaskakuje, jak mało uwagi poświęca się nieraz osobom, które już pracują w firmie.

Za zatrzymanie pracowników nie może odpowiadać wyłącznie dział HR.

O tym decyduje codzienna współpraca menedżerów z ich zespołami.

Kto zaczyna rozmowę dopiero po złożeniu wypowiedzenia, często robi to za późno.

A założenie, że pracownik jest zmotywowany tylko dlatego, że codziennie rano przychodzi do pracy, to spore uproszczenie.

Czasami najkosztowniejsza jest właśnie ta rezygnacja, o której nikt nie mówi.

Jochen Kracht, członek zarządu Pro Management AG

Chcą Państwo rozwijać kompetencje w tym obszarze?

Znajdź odpowiednie szkolenie lub omów z nami swoją prośbę wewnętrzną.